Slide thumbnail

Taneczne FAQ – prosimy o zadawanie pytań!

Problemy z prowadzeniem i poddawaniem się prowadzeniu – FAQ

Pytanie:
Dostajemy dużo sprzecznych informacji. O co tak na prawdę chodzi w napięciu ramion między partnerami. Co to znaczy „rama”. Czy partnerka powinna tak bardzo oporować?

Adam:
Słowo „Rama” stało się zamiennikiem pojęcia „porozumienie między partnerami”. W takim porozumieniu partnerka czeka na inicjację jej ruchu przez partnera. Jeśli się spóźni – najprawdopodobniej jego prowadzenie było spóźnione.
Jeśli czeka – to od momentu rozpoczęcia prowadzenia – zanim partner zdoła partnerką poruszyć – do momentu ukończenia kroku musi minąć odrobinę czasu. W tym czasie połączenie między partnerami – ramiona – muszą napiąć się aby przekazać energie prowadzenia partnerce. To napięcie jest bardzo mocno wyczuwalne jeśli „rama” jest spokojna.
Napięcie to powinno pojawiać się tylko kiedy następuje prowadzenie. Nie jest potrzebne „zapieranie się” o siebie nawzajem tylko dla tego, że ktoś powiedział, że w ramie „powinno być napięcie”. Napięcie pojawia się jako skutek prowadzenia przez partnera i bezwładności partnerki. Kiedy ruch już jest w toku „rama” powinna być luźna i zrelaksowana – szczególnie kiedy pomiędzy dynamicznymi „odbiciami” próbujemy wykonać obroty pod ręką.

Pytanie:
Bardzo często słyszymy że w tańcach standardowych partnerzy powinni być w kontakcie – ciało do ciała. Nie za bardzo nam to wychodzi. Co robimy źle?

Adam:
Kontakt między partnerami w tańcach takich jak Walc Angielski czy Tango – pod warunkiem że nie przeszkadza w ruchu – jest zazwyczaj oznaką osiągnięcia bardzo wysokiego poziomu. Zakładamy ze kontakt taki jest naturalny i tak jak wcześniej wspominałem nie przeszkadza w ruchu pary na parkiecie.

Najczęstszym błędem jest zakładanie, że aby zostać dobrymi tancerzami w stylu standardowym trzeba „zakleszczyć się” z drugą osobą, zamienić delikatną i giętką ramę w „imadło” które ściska partnerów razem. W takiej pozycji początkujący tancerz nie tylko nie będzie w stanie czegokolwiek dobrze zatańczyć – nabawi się najprawdopodobniej bardzo złych nawyków, których oduczenie może być pracochłonne, a dla niektórych pechowców nawet niemożliwe.

Przypominam że kontakt ciał to efekt technicznie poprawnego tańczenia w kierunku drugiej osoby. To właśnie dla tego profesjonaliści bez żadnego nakładu pracy są w stanie opuścić ramiona i tańczyć w pełnym kontakcie ze sobą. Po tylu latach tańca wiedzą jak tańczyć „ku sobie”. Ne ma to nic wspólnego z imadłem które wbrew niedociągnięciom techniki tańca „wtłacza” ich w bliskie trzymanie.

Oczekiwać by początkujący tancerz był w stanie coś takiego zaaranżować, to jak oczekiwanie ze ktoś kto jeździ samochodem od 2 tygodni wsiądzie do bolidu formuły 1 i pojedzie 200 mil na godzinę bez marginesu błędu. Nierealne i potencjalnie niebezpieczne! Przedwczesne próby tańczenia w taki sposób najczęściej nakładają niesamowite obciążenia na kręgosłup i mogą nawet doprowadzić do urazów.

Jakie jest rozwiązanie? Tańczyć tak jak nam na to pozwala nasz poziom zaawansowania. W miarę rozwijania się naszych umiejętności dystans między ciałami sam zacznie się zmniejszać. U typowej pary która tańczy dwa – trzy razy w tygodniu, naturalny niewymuszony kontakt ciał może zacząć się pojawiać na wielu figurach już po dwóch latach tańca. Zakładamy oczywiście, że obydwoje wkładają pracę i wysiłek w poprawne technicznie tańczenie. Jeśli jedno z pary nie jest zainteresowane poprawną techniką i uparcie „przykleja sie” do drugiej osoby, lub „wisi na ramie” – nie zależnie od tego ile lat tańczą – będą się „sypać”. Figury będą się rozpadać a plecy nadal będą boleć. Bez poprawnej techniki łatwość tańca i „zamknięte” trzymanie wzajemnie się wykluczają.

Co decyduje o tym ze dany ruch wykonywany w tańcu jest krokiem a inny figurą?
Przemysław B.

Przede wszystkim konwencja – czasem historyczna a czasem taksonomiczna, aczkolwiek mamy pewne typowe zastosowania tych słów:

W tańcu Towarzyskim na przykład słowo „krok” odnosi się zarówno do pojedynczego przemieszczenia ciężaru ciała z nogi na nogę jak i do konkretnej grupy przemieszczeń np. „Krok Podstawowy”

Słowo „Figura” odnosi się do grupy przemieszczeń (np. „New York – New York” to „figura” w tańcu Cha-Cha-Cha) ale także do konkretnych kształtów przybieranych w tańcu przez tancerzy (Oversway – „gięcie”)

Prosimy o więcej pytań!
Adam Czub